آلبوم آب اثری از: ابوسعید مرضایی وفربدیداللهی

در تاریخ ۱۳۹۶/۱۲/۱۶
آلبوم آب اثری از: ابوسعید مرضایی وفربدیداللهی
تابستان فصل گرماست، و اگر خوزستانی باشی، می فهمی گرما یعنی چه. تابستان های دهه شصت، سال های جنگ، از تهران به بهبهان؛ دیار مادری اش می رفت و این مسیر، پر بود از کودکانی که در آن گرمای طاقت فرسا، در پی جرعه ای، دنبال تانکر آب می دویدند، و این تصویر، تا امروز با اوست. در این صحاری، آب همیشه عنصر نایاب و مقدس طبیعت بوده، و وجودش گرامی داشته شده، چه در میترائیسم، چه با حفر قنات هایی که هر قطره اش را در دل خود نهان می کردند، و چه با خلق آلبومی در ستایش اشکال گوناگون آب در طبیعت. ابتدا یک قطره بود. بعد، قطره ها باریدند و باران شد. باران در یک گوشه جا خوش کرد و چشمه شد. چشمه به راه افتاد و جویبار شد. جوی ها به هم پیوستند و رود شدند. رود سرازیر شد و آبشار شد. آبشار به دشت رسید و رود شد. رود به ساحل رسید و موج شد و آخر، «قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود». ابوسعید مرضایی، طبیعت گراست و در آثارش عناصر طبیعت را می ستاید. بعد از «خاک»، این بار نوبت به آب رسیده تا در نیایش های ابوسعید مرضایی با مادر طبیعت ظاهر شود. آلبوم «آب» اثر ابوسعید مرضایی، آلبومی بی کلام از دونوازی به سبک موسیقی سنتی ایرانی است که در آن، ابوسعید مرضایی و فربد یداللهی با سه تار، تنبک، اودوی آبی، استوانه، بندیر و دمام به نوازندگی پرداخته اند. این آلبوم ۱۰ قطعه دارد و توسط شرکت ایران گام منتشر شده است. قطعات آن «آب»، «باران»، «چشمه»، «جویبار»، «رود در دامنه»، «آبشار»، «رود در دشت»، «مصب (ساحل)»، «موج» و «دریا» نام دارند. فضای آهنگ ها بسته به نام آنها تغییر می کند: گاه صدای قطره های باران به گوش می رسد، گاهی خروش آبشار و همهمه موج و زمزمه جویبار و در آخر، قطره ها به هم می رسند و دریا می شوند، دریایی که آواز خوش ماهیگیران جنوب از آن به گوش می رسد.

——————————————————–

«ابوسعید مرضایی» آهنگساز و نوازنده تار و سه تار، سال ۱۳۵۵ در تهران به دنیا آمد. او فارغ التحصیل «کارشناسی مهندسی مواد» دانشگاه تهران است. فعالیت حرفه ای موسیقیایی خود را از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد و در سال ۱۳۷۸ گروه موسیقی «سپیدار» را تشکیل داد. همچنین در سال ۱۳۸۷ شرکت نشر و تولید آثار صوتی «سپیدار موسیقی» را راه اندازی کرد. او تاکنون پنج کنسرت رسمی در تهران برگزار کرده است. ضبط و نشر اولین مجموعه آثار به نام «خنیاگران»، دومین مجموعه آثار به نام «بی صدف دردانه باش»، ضبط و تدوین «سیم آخر» اثر استاد جلال ذوالفنون در سال ۱۳۸۸ از دیگر فعالیت های هنری اوست.

 

, , , ,