آلبوم نورباده اثراستاد علی اکبرمرادی و بهارموحد

در تاریخ ۱۳۹۷/۱۱/۲۰
”نور باده“ اثری موسیقایی شامل قطعاتی از انواع موسیقی کوردی همچون موسیقی مقامی تنبور، موسیقی خانقاه‌های کوردستان، موسیقی فولکلوریک کوردی و موسیقی تغزلی و عاشقانه است.
این اثر موسیقایی با اشعار شاعران نامدار شاخه‌های مختلف زبان کوردی از جمله ماموستا محوی و ماموستا نالی در گویش‌ سورانی، مولوی کورد در گویش هورامی، ماموستا گوران در شعر نو کوردی و سید صالح کرمانشاهی در گویش کوردی کرمانشاهی، آمیخته‌ای گوش نواز از شعر و موسیقی کوردی است.
—————————————————————–
علی اکبر مرادی (زادهٔ ۱۳۳۶ گهواره)، معلم ، مقام‌دان، مقام‌خوان، آهنگساز، خواننده و نوازندۀ صاحب سبک تنبور است. وی نوازندگی تنبور را از سن ۶ سالگی آغاز نمود و از محضر استادان بزرگ تنبور در منطقۀ گوران در استان کرمانشاه، سید ولی حسینی، سید محمود علوی، کاکی الله‌مراد حمیدی، آمیرزا صید علی کفاشیان، درویش علی‌میر درویشی و سید هاشم به طور مستقیم یا از طریق آثارشان بهرۀ فراوان برد.
علی‌اکبر مرادی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۰ با تکنوازی تنبور در فرهنگ و هنر کرمانشاه آغاز نمود. در سال ۱۳۵۱ به همراه دوستان هنرمند خود، القاصی و خادمی اولین گروه تنبور را در کرمانشاه تشکیل دادند و بعدها در سال ۱۳۵۹ با تشکیل گروه تنبور شمس، او یکی از اعضای تشکیل‌دهندۀ آن گروه بود. در سال ۱۳۷۲ کار موسیقی خود را به صورت مستقل ادامه داد و جمع آوری، فراگیری و ثبت مقامات کهن تنبور را آغاز نمود. این مقامات (۷۲ مقام) سال‌ها بعد توسط خانۀ فرهنگ‌های جهان در پاریس و بعد از آن در ایران در چهار سی‌دی انتشار یافت. او را باید از معدود نوازندگان موسیقی نواحی به شمار آورد که درک و تسلط عمیقی نیز از موسیقی دستگاهی (ردیفی) دارد.
بهار موحد بشیری متولد ۷ فروردین ۱۳۵۸ در تهران است. یادگیری موسیقی را در سنین کودکی با آموختن ساز پیانو آغاز کرد و در نوجوانی به نواختن ساز تنبور علاقمند شد. او در زمینه نوازندگی این ساز توانست از محضر استاد سید امرالله شاه ابراهیمی در جلساتی هر چند اندک بهره مند شود و در این منظر علاقه بسیاری به آوازها و مقامهای کردی و سپس آواز ایرانی پیدا کرد. در سنین جوانی او به نواختن تار روی آورد و مدتی نزد آقای کیوان ساکت و سپس آقای محمدرضا ابراهیمی به فراگیری این ساز پرداخت و همزمان در زمینه فراگیری آواز توانست افتخار شاگردی خانم پریسا را پیدا کند و بدین ترتیب یادگیری آواز را در سال ۱۳۷۷ آغاز کرد.
او در این زمان به تحصیل در رشته دندانپزشکی مشغول بود و به دلیل فشردگی دوره تحصیلی تنها فرصت یافت آواز را با جدیت و پیگیرانه در طول سالهای گذشته ادامه دهد. پس از اتمام یادگیری ردیفِ ”محمود کریمی“ نزد خانم پریسا، او دوره ای به فراگیری سلفژ نزد آقای کامران امید پرداخت و پس از آن در جلساتی از راهنمایی های آقای شهرام ناظری بهره مند شد. در سال ۱۳۸۲ همزمان با فارغ التحصیلی و گذراندن دوره طرح پزشکی، او به فراگیری شیوه ”طاهرزاده“ نزد آقای حمیدرضا نوربخش پرداخت و پس از اتمام این دوره، تلفیق شعر و آواز را نزد ایشان آموخت. او همچنین در اواخر سال ۱۳۸۵ در کارگاه آواز استاد محمد رضا شجریان شرکت کرد و پس از برگزاری چند آزمون به افتخار شاگردی استاد شجریان دست یافت و به یادگیری شیوه آوازی ایشان روی آورد.
وی از سال ۱۳۸۶ به آموزش درس “جواب آواز” در هنرستان موسیقی دختران مشغول شد و نیز به آموزش ردیف آوازی در برخی آموزشگاه های آزاد موسیقی پرداخت.
بهار موحد در طی این سالها در کنار تحصیل در مکتب استادان گرانقدر آواز، همواره به یادگیری سبک و شیوه آوازخوانی قدمای آواز ایران نیز علاقمند بوده و به تمرین و تقلید شیوه های برخی از آنها می پردازد. از سال ۱۳۸۵ تاکنون، او به دنبال راهی برای تجربه کسب کردن و به عمل رساندن آموزه هایش بوده و توانسته تجربیات اندکی در این زمینه داشته باشد. تجربیاتی که هر یک دربرگیرنده آموزش های جدید و از سویی متفاوت برای او بوده و به او در شناخت بهتر این وادی و بهتر گام برداشتن در این مسیر کمک کرده است.
, , ,