بیوگرافی فرامرز پایور (نوازنده سنتور و آهنگساز)

در تاریخ ۱۳۹۶/۰۱/۱۲
بیوگرافی فرامرز پایور (نوازنده سنتور و آهنگساز)
در ۲۱ بهمن سال ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌تار آشنایی داشت.
فرامرز پایور در سن ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز کرد و در مدّت شش سال تمام رديف‏هاى موسيقى ايرانى را فراگرفت. پيشرفت او در اين زمينه چنان بود كه توانست بارها در كنار استاد خود ابوالحسن صبا به روى صحنه رود و آثارى را در راديو ضبط نمايد. تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در دبستان عَسجُدى و دارالفنون تهران به‏پايان برد، در سال ۱۳۳۱ به خدمت نظام رفت و در سال ۱۳۳۲ به استخدام وزارت دارايى درآمد. پس از درگذشت صبا (۱۳۳۶)، پايور به آموخته‏هاى خود قناعت نكرد و نزد استادانى مانند عبداللَّه دوامى، موسى معروفى و نورعلى برومند به فراگيرى رديف درويش‏خان، آقاحسين‏قلى و ميرزاعبداللَّه پرداخت و دانش موسيقى خود را در اين زمينه به كمال رسانيد.
استاد فرامرز پایور از سال ۱۳۳۳، فعالیت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال ۱۳۳۷ تدریس سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد.  فرامرز پایور اولین سنتورنوازی بود که روى سنتور، نواسازى مى‌کرد و تنها در پى بداهه‌نوازی نبود. به بیان دیگر، فرامرز پایور اولین آهنگ‌سازى بود که ساز تخصصى او، سنتور بود.
فرامرز پایور سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل ملیک اصلانیان آموخت. در سال ۱۳۴۱ براى ادامه تحصیلات کلاسیک خود که سال‌ها پیش به عشق موسیقى آن را کنار گذاشته بود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسى دانشنامه گرفت و در تمام این سال‌ها تلاش فراوانی در جهت معرفی موسیقی ایرانی و سنتور به محافل دانشگاهى انگلستان انجام داد که برنامه‌هاى دلپذیرى از آن سال‌ها در آرشیو رادیو بی‌بی‌سی وجود دارد.
در این سال‌ها، برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه کمبریج از  فرامرز پایور خواسته شد تا کنفرانس‌هایی در این زمینه همراه با ساز خود ترتیب دهد. همه این کنفرانس‌ها با موفقیت انجام شد و از سوی این دانشگاه‌ها به دریافت جوایزی نائل گردید.
استاد فرامرز پایور را باید از نخستین رواج دهندگان گروه‌نوازی با ساختار سازهای ایرانی به شمار آورد و وی با دانش وسیعی که در زمینه موسیقی داشت و همچنین علاقه‌مندی و پی‌گیری فراوان توانست بسیاری از آموخته‌های خود از استادانی چون صبا و دوامی و برومند را در قالب کتاب سامان دهی کند که ردیف فرامرز پایور برای سنتور و همچنین نت نویسی نزدیک به ۲۰۰ تصنیف به روایت استادش عبدالله خان دوامی از جمله این کارهاست.
فرامرز پایور در اجراهای گروهی خود با تعدادی از نخبگان موسیقی ایرانی مانند جلیل شهناز و هوشنگ ظریف (تار)، رحمت‌الله بدیعى و علی اصغر بهاری (کمانچه)، حسن ناهید و محمد موسوی (نی)، حسین تهرانی و محمد اسماعیلی (تنبک) همکاری کرده‌ است.
فرامرز پایور در دههٔ ۶۰ به همراهی جلیل شهناز، علی اصغر بهاری، محمد موسوی و محمد اسماعیلی، «گروه اساتید» را تشکیل داد و آثار ارزنده ای را با خوانندگانی چون محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و علی رستمیان ارائه داد…
Faramarz Payvar – Composer, Santur player

born in 1932 in Tehran. His father was a professor of French language and also a keen and productive painter. His grandfather, Mosavvar-od-Doleh was the court painter in Qajar period; Some of his paintings are kept in royal palaces of Iran. Both could play violin and santur and was in close relationship with some masters of the day.
Faramarz Payvar began his musical studies at the age of 17 with Abolhasan Saba and completed radif in 6 years. So prominent was his development, that he accompanied his master in several occasions. Their collaboration has been recorded and is made available for music-lovers.
He completed his primary and high schools in Asjodi School and in Dar-ol-Fonun. In 1952 he began his military service and after that was employed by the Ministry of Finance and Economy.
After Saba’s death, Payvar continued his studies with Ostad Davami, Ostad Ma’rufi and Ostad Borumand by surveying and learning radifs of Darvish Khan, Aqa Hoseyn-Qoli and Mirza Abdollah and perfected and completed his musical knowledge. In this period he compiled and transcribed the great legacy of Persian music, thus preserved it for the ages to come. The most important works that he collected are:
Volcal Radif of Persian Music according to the version of Abdollah Davami
Anthology of old Tasnifs; Works of Sheyda, Aref, Sama’ Hozur…
Works of Darvish Khan and Rokneddin Mokhtari.
Payvar also studied composition with Ostad Dehlavi and Emanuel Melik-Aslanian. He began his career as a performing artist – playing santur – in 1955, and arranged solo recitals as well as duos with Abolhasan Saba and Hoseyn Tehrani for radio broadcasting. After National Television was founded, Payvar managed to perform live programs which turned out to be of high importance in making people get familiar to Persian music. In 1963 he went to England to study English in Cambridge University. During the 3 years of language studies, he could also give santur recitals and lectures on Persian music in Cambridge and London Colleges. After returning from England, he performed remarkably in Shiraz Art Festival with numerous musicians and other masters of Persian music.
In 1967 Rudaki Hall was founded and the peak of his career began. He performed many pieces by past masters and accompanied great vocalists of the day in concerts held in newly founded place. In 1968 he was transferred to the Ministry of Education and retired in 1976. …
,