مجموعه آلبومهای کویرانه اثرفوادتوحیدی

در تاریخ 2019/01/18
رضا ناروئی – حسین جوهری – یوسف سلیمی
اين اثر گذري است بر موسيقي حماسي، ملي و مذهبي (در قالب چاووش خواني) اين دو منطقه، در توليد اين اثر يوسف سليمي( خواننده)، حسين جوهري (ني و خواننده)، علي ناصري (خواننده)، غلام حسين نظري (خواننده و نوازنده چَنگ)، موسي نظري (هم آوا)، اسماعيل فولادي (تَمبورك و تُمپك)، مجيد عشقي (تُمپك)، محمد توكلي (دُهُل)، عباس توكلي (دُهُل)، كامران گلستانيان (صدابردار) و مجتبي بهرامي (صدابردار) همكاري داشته اند.
—————————————————————————
سید فوالدین توحیدی موسیقی دان و از پژوهشگران صاحب نام حوزه موسیقی نواحی است. او که در محضر اساتیدی چون داریوش برهانی، محمد صدیق، محمود خیامی، داوود آزاد، بیژن کامکار، علیرضا فیض بشی پور، محمدرضا درویشی و علی اکبر مردای به تحصیل موسیقی پرداخت. او آثار متعددی پژوهشی را در قالب کتاب‌های “ترنم کویر”، “دایره المعارف موسیقی نواحی کرمان”، “کرمان سرزمین سورناها”و… را منتشر کرده است. فواد توحیدی همچنین آلبوم‌های صدا، صدای کویر، کویرانه، ذکرهای کرمان و مولتی‌مدیای ترنم کرمان را نیز به عرضه کرده است.
سازهای استفاده شده :
چوغرو: سازی کوبه‌ای و دوطرفه‌ست که در داخل بدنه آن زنگوله و حلقه‌های فلزی ای آن آویزان است . چوغرو در واقع تنها ساز کوبه ای چهارگوش دوطرفه در دنیاست که با دست نواخته می شود.دوطرفه بودن ساز به این معنی ست که بر دوطرف آن که با پوست پوشیده شده ضربه وارد می شود. این ساز در بیدخون مرغک بم نواخته می شود.
دورک: ساز کوبه ای دوطرفه ای است شبیه دو دایره به هم چسپیده. دورک را با تسمه ای به گردن می آویزند و با دست می نوازند. زنگوله ای نیز از آن آویزان است. نحوه گرفتن ساز طوری است که پوست های آن با زمین موازی می شوند و پوست پایینی آن بم تراز پوست بالایی ست. تکنیک های نوازندگی این ساز به علت آزادی دو دست بسیارمتنوع است.این ساز توسط کولیهای سیرجان نواخته می شود.
سرنای گلی: این ساز نیز در نوع خود منحصر بفرد است چرا که از جنس گل ساخته می شود. قمیش یا پیک آن نیز از پوست ترکه های شاخه درخت بید و یا شنک تهیه می شود.صدای سرنای گلی از سرنای چوبی بم تر است.این ساز در سبلوییه ی زرند نواخته می شود.
سوتاکو(کفکو) : یکی از عجیب ترین سازهای دنیاست. کفکو در واقع یک انار خشک شده است که داخل آن را خالی می کنند و چند سوراخ در آن ایجاد می کنند و آن را شبیه به نی می نوازند.این ساز در جبالبارز نواخته می شود.
یروتی: ساز زهی کمانی ست که در شهرستان منوجان رایج است.جعبه صوتی آن به شکل دایره است که روی آن پوست می کشند. چهارسیم هم دارد که روی آنها مانند کمانچه آرشه می کشند.یکی از سیمها به عنوان سیم رزنانس استفاده می شود.یعنی سیمی ست که نواخته نمی شود واز لرزش سیمهای دیگر و نتهای همصدا مرتعش و تولید صوت می کند.سرپنجه ی یروتی شبیه به دم عقرب است که یکی از نمادهای باستانی جنوب کرمان است. نکته جالب اینکه نوازندگان این ساز به جای کلیفون از قند استفاده می کنند و نوازنده برای ایجاد اصطکاک بیشتر، آرشه یا همان کمان را روی قند می کشد و سپس به نوازندگی می پردازد.
چنگ قوطی: چنگ قوطی نیز از سازهای منحصر به فرد استان کرمان است. این ساز آرشه ای را با قوطی حلبی و چوب می سازند و شبیه به یروتی روی آن آرشه می کشند. پیش تر ها جعبه صوتی ساز را با چوب و پوست می ساختند اما از حدود چهل سال پیش ،از قوطی های حلبی برای ساخت جعبه تشدید استفاده می کنند. صدای این ساز بسیار محزون تر از کمانچه است.
RIAL 25,000 – خرید
, ,